บราวนี่ มาริโอ้ – สูตร อ.เบิ้ล คลองสี่

ขนมที่ทำง่าย จบในหม้อใบเดียว  

 ส่วนผสมสำหรับ 2 ถาดหนมหม้อแกงตามภาพ 

ส่วนผสมแห้ง ...เอาทั้งหมดคนๆ ให้เข้ากันรอไว้ 
- แป้งทำเค้ก 50 กรัม
- เกลือ นิดหน่อย ปลายๆ ช้อนชา
- ผงฟู นิดหน่อย ปลายๆ ช้อนชา

ส่วนผสมเปียก 
- เนย 50 กรัม
- ดาร์คช๊อกโกแล๊ต 50 กรัม (แบบ 70% เข้มๆ)
- น้ำตาล 50-100 กรัม แล้วแต่รักชอบว่าจะหวานแค่ไหน ...
- ไข่ไก่ 1 ฟอง

ส่วนที่ใส่ในเนื้อบราวนี่และโรยหน้า 
- ลูกเกดแห้ง 30 กรัม
- เม็ดมะม่วงหิมพานต์หัก 30 กรัม

ผมใช้ลูกเกดแห้งเป็นเนื้อใน เพื่อความหวานอมเปรี้ยวนิดๆ และโรยหน้าด้วยเม็ดมะม่วงหิมพานต์หัก เพื่อความฟินเวลากัดไปโดน 

เริ่มทำก็เอาเนยไปละลายในหม้อที่ตั้งไฟอ่อนๆ จนเนยกลายเป็นน้ำแล้วยกลงทันที จากนั้นเอาดาร์คช๊อกฯ ใส่ลงไป คนไปมาจนช๊อคฯ ละลายปนกับเนยหมด แล้วก็เติมน้ำตาลลงไป กลุ่มนี้ต้องทำตอนอุ่นๆ มันจะได้ละลายเข้ากันดี 

แล้วก็เอาส่วนผสมแห้งที่ผสมเข้ากันเรียบร้อยในตอนต้น ค่อยๆ เทลงในหม้อนั้น เททีละนิดแล้วกวนๆ ให้เข้ากัน ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนส่วนผสมแห้งหมดสิ้นไป ก็ปิดท้ายด้วยการตอกไข่ลงไป 1 ฟอง เป็นอันจบครับ ...กวนๆๆๆๆ อีกสักแป๊ป แล้วปิดท้ายจริงๆ ด้วยลูกเกดแห้ง กวนๆ อีกสักสามสี่ทีเป็นอันจบ 

จะเห็นว่าบราวนี่ทำง่ายนะ ทุกอย่างจบในหม้อเดียว ... ขนม อ.เบิ้ลเนี่ย สังเกตเลยว่า จะไม่มีพวกเครื่องตีเครื่องปั่นห่าอะไรทั้งนั้น เพราะแกไม่มีเงินซื้อไอ้เครื่องแบบน้านนน (แป่วววว) 

ถาดสำหรับอบก็กรุด้วยฟลอยด์หรือกระดาษอบขนม ทำยื่นๆ ขึ้นมาหน่อยด้วย เพื่อยกออกจากถาดในตอนอบเสร็จแล้ว จากนั้นก็เทบราวนี่ลงไป เอาช้อนแต่งๆ ให้มันไปให้ทั่วถาดทุกมุม ปิดท้ายด้วยเม็ดมะม่วงหิมพานต์หักโรยหน้าแบบรัวๆ เก็บกด (ฮา) เอาซ้อมจิ้มๆ ให้เม็ดมะม่วงหิมพานต์หักจมลงไปในตัวบราวนี่ด้วยก็ดี 

อบด้วยไฟ 175 C เป็นเวลา 30 นาที ....วิธีทดสอบของผมเมื่ออบเสร็จคือ เอามีดตัดลงไปตรงกลางเลย 2 ที ถ้าตัดแล้วมันฝืดๆ แข็งๆ แสดงว่าใช้ได้แล้ว แต่ถ้าตัดแล้วยังเหลวย้วย ก็ต้องเอาไปอบต่อ (ไฟเตาอบแต่ละบ้านไม่เท่ากัน เราต้องลองเองนะจ๊ะ) 

การเอามีดตัดเพื่อเช็คเนี่ย ทำให้เราเกิดการตัดแบ่งขนมไปด้วยในตัว 2 ถาดนี้ตัดแบ่งแล้วก็จะได้ 8 ชิ้นกำลังงามเลย 

เมื่ออบเสร็จแล้ว ก็นำมาเป่าพัดลมสัก 10-15 นาที ...บราวนี่คือขนมที่ต้องกินตอนพื้นผิวเย็นแล้วนะครับ ตอนร้อนๆ มันจะอีกฟิลนึง คนละเรื่องเลย ตอนผึ่งลมควรวางบนตะแกรงยกสูงด้วย ให้อากาศไหลผ่านด้านล่างของถาดได้ (ละเอียดมากเลยกู อิอิ) 

เมื่อพี่บราวเย็นสบายดีแล้ว ก็จับกระดาษยกออกมาเลยครับ แล้วแยกๆ มันออกจากกัน ซึ่งก็แยกได้ง่าย เพราะเราแอบเอามีดตัดแบ่งไว้แล้ว ....แต่ถ้าไม่ได้ทำขายใคร ก็กินจากในถาดนั่นละคับ (ฮา) ไม่ต้องยกออกมาตัดแบ่ง แต่การยกออกมาตัดแบ่งก็เท่ดีนะ เพราะขอบด้านที่ชนกับถาด จะเรียบสวยงามมาก ยังกะรายการสอนทำขนมในทีวี แฮ่ 

บราวนี่ที่ผมชอบคือ ต้องกรอบบน นุ่มล่างนิดๆ แต่โดยรวมคือออกแนวกรอบหนึบ และที่เกลียดมากคือ เนื้อฟองน้ำ ไม่แน่น ซึ่งบ่งบอกว่า มึงงกเครื่องปรุง เคยไปกินร้านดังย่านสามเสน เป็นโรงเรียนสอนทำอาหารด้วย โห แดกเข้าไปนี่ เนื้อหยุนๆ ว่างเปล่า ยังกะกินฟองน้ำล้างจาน ต้องปาทิ้งทันที 

ปิดท้ายด้วยประวัติของบราวนี่จากเชฟพี่พล .... ก็คือ ในงานเลี้ยงของโรงแรมแห่งหนึ่ง เชฟได้รับคำสั่งว่าให้ทำเค้กที่ชิ้นเล็ก ถือเดินกินได้ เพราะเจ้าภาพเบื่อหน่ายเค้กก้อนโตที่กว่าจะกินหมดก็แทบขาดใจ ผลก็คือได้เจ้าบราวนี่ออกมา คือมีขนาดเล็ก กินง่าย แต่ยังมีความเป็นเค้กอยู่ด้วย 

เครดิตถาดหนมหม้อแกงโดยร้านหนมหม้อแกงแม่กิมเอ๊งๆๆๆ เพชรบุรี (ซื้อมากินบนรถไฟแล้วเก็บถาดไว้ ฮ่าๆ) 🐅🙏😚

 

😀 😀 😀

 

 

บทสรุป

- สูตรจำง่าย ทุกอย่าง 50 กรัม ...เนย ช๊อคโกแล็ต แป้ง น้ำตาล ลูกเกด....นอกนั้นก็อย่างละนิดละหน่อย ไข่ 1 ฟอง ผงฟูนิดนึง เม็ดมะม่วงหักนิดหน่อย และอย่าไปจำผิดว่า ใส่เกลือ 50 กรัม ละครับ (ฮา) ใส่ปลายๆ ช้อนพอ หรือไม่ก็ใช้เนยเค็มไปเลย หมดเรื่อง ก็ไม่ต้องใส่เกลืออีก 😀

- ความสวยของพี่บราว มันอยู่ตรงรอยตัดหรือขอบคมเรียบ อันนี้เกิดจากด้านที่ไปชนกับขอบของถาด ส่วนการตัดแบ่งนั้น ผมจะใช้วิธีตัดทันทีเมื่อยกถาดออกจากเตา มันจะตัดง่าย เพราะยังนิ่มอยู่ จากนั้นก็เป่าพัดลมไป พอเย็นสนิทก็ยกออกจากถาดแล้วมันก็จะหลุดแยกจากกันตามที่เราตัดแบ่งไว้แต่แรก อย่ามาตัดตอนมันเย็นตัวแล้ว จะตัดลำบากพิลึก....แต่ถ้าจะตัดตอนเย็นตัวแล้ว เชฟพี่พลเขาบอกว่า ให้เอาน้ำมันทามีดสักนิดแล้วตัด จะเรียบเนียนสวยงาม 😀

- ช๊อคโกแล็ต ควรเป็นแบบ dark 70% แพงหน่อยแต่ก็ต้องใช้ ไม่งั้นก็อย่าทำเลยครับ เพราะความเด่นของพี่บราวคือความเข้มข้นของช๊อคโกแล็ต ...4 ชิ้นในภาพนี้ ต้นทุนค่าช๊อคฯ ตกราวๆ 10 บาท 😀

- ตัวโรยหน้า เม็ดมะม่วงฯ หัก ... ไม่ต้องโรยแยะใส่จนแน่น เพราะมันจะหลุดง่ายเวลายกไปย้ายมา เวลาโรยก่อนอบก็หาอะไรจิ้มๆ ให้มันจมลงไปในผิวหน้าพี่บราวด้วยก็จะดีมาก 🐅🙏⌚😚

Posted in บ่นอะไรไปเรื่อย.